Faillissement

Bij een faillissement spreekt men van een gerechtelijk beslag op het totale vermogen van de debiteur (schuldenaar) of dit nu binnenlands of buitenlands vermogen is; deze treedt in wanneer de debiteur zijn verplichtingen tot betaling niet meer kan nakomen of in de toestand verkeert dat deze helemaal is opgehouden te betalen. Er is dus geen mogelijkheid meer om een regeling te treffen met crediteuren.

Een schuldenaar, CV, commissionair, VOF en nalatenschap kunnen failliet verklaard worden. Volgens de faillissementwet kan de schuldenaar zelf, of de schuldeisers het faillissement aanvragen. Deze aanvraag wordt gedaan bij de rechtbank wanneer voor de schuldenaar geen mogelijkheid meer bestaat om zijn of haar rekeningen te betalen. Alle bezittingen en geldvorderingen worden bij een faillissement in beslag genomen. Hierbij wordt niet meteen het huis leeggehaald, maar men kan niets (ver)huren, (ver)kopen, schenken of uitlenen zonder de toestemming van de curator. Voordat men kan lezen welke mogelijkheden een faillissement biedt, is het verstandig om niet te vergeten dat een faillissement meestal niet een uitweg is. Een faillissement is zelden voordelig en het is dan ook nuttig om zo snel mogelijk hulp te vragen.

Schuldeisers gebruiken een faillissementaanvraag vaak graag als pressiemiddel (effectief incassomiddel), wanneer andere maatregelen voor betaling geen effect hebben. Waarschijnlijk zal de schuldenaar bij zo’n aanvraag zich gealarmeerd voelen en toch proberen te betalen om zo een faillissement tegen te gaan. Bij betalingsonmacht (van debiteur), kan faillissement aanvragen de laatste mogelijkheid zijn om het verschuldigde bedrag nog te ontvangen.
In de volgende secties kan men informatie vinden over: de procedure van een faillissement, de duur en de manieren om een faillissement te beëindiging, gefailleerden, bestuur van de failliete boedel, wat voor stukken men kan aantreffen over een faillissement en de positie van diverse schuldeisers.