Werkloosheidwet (WW)

Men is werkloos als er minder dan 10 uur per week gewerkt wordt of als men meer dan de helft van de arbeidsuren verliest. Wel moet men een beschikbare werknemer zijn. De WW (Werkloosheidswet) kan aangeven hoe een werknemersverzekering bij ontslagen werknemers toegepast kan worden. Het idee van de wet is om de werknemers die ontslagen zijn een redelijk compenserend bedrag te geven, omdat ze immers geen normale uren als werknemer meer werken. De WW wordt tijdelijk uitgekeerd, want de bedoeling is dat mensen werk gaan vinden en dus uiteindelijk weer aan het werk gaan.

Er bestaat een weken-eis en een jaren-eis. Van de eerste is sprake wanneer men minimaal 26 weken gewerkt heeft, binnen de 36 weken voor de eerste dag dat men werkloos werd. Een week is gewoon een week ook als er maar twee dagen in de week gewerkt is. De vier uit vijf jaren eis is dat men vier van de vijf jaren voordat men werkloos werd over minimaal 52 dagen salaris heeft moeten ontvangen. Wanneer men aan de week-eis en de jaren-eis voldoet kan er een WW-uitkering ontvangen worden. De WW wordt niet uitgekeerd als men in het buitenland woont. De WW uitkering is de eerste twee maanden 75 procent van het laatstverdiende loon en daarna 70 procent van het laatst verdiende loon, daarnaast kan er niet meer dan € 30.750.- per jaar uitgekeerd worden.